5 juni, 2007

Om te leren een taal te leren is een verzameling van alle doel-regels die gebruikt kunnen worden in een oneindig aantal manieren. Een nieuwe studie toont aan dat door de leeftijd van zeven maanden, de menselijke baby's zijn op zoek naar abstracte regels - en dat ze weten wat de beste oplossing te zoeken voor zulke abstracties is in de menselijke spraak.

In een reeks van experimenten die zijn opgenomen in het mei-nummer van Psychological Science, een tijdschrift van de Association for Psychological Science, Gary Marcus en co-auteurs Keith Fernandes en Scott Johnson op de Universiteit van New York blootgesteld aan zuigelingen algebraically gestructureerde sequenties die bestond uit een toespraak lettergrepen of niet-spraak geluiden.

Zodra zuigelingen werd bekend met deze sequenties, onderzoekers presenteerde de kleuters vier nieuwe unieke sequenties: Twee van deze nieuwe sequenties waren vertrouwd met de "grammatica", terwijl er twee waren inconsistent. (Bijvoorbeeld, gezien het vertrouwd maken met la ta ta, ge Lai Lai, consistente test zinnen zou omvatten wo fe fe en de ko ko (ABB), terwijl inconsequente straffen zou omvatten wo wo fe en de de ko (AAB). Marcus en zijn collega's vervolgens gemeten hoe lang baby's woonden aan elke volgorde te bepalen of zij herkende de eerder geleerde grammatica.

In de eerste twee experimenten konden de onderzoekers onderzocht zuigelingen "-regel leren met behulp van reeksen tonen, gezongen lettergrepen, muziekinstrumenten van verschillende timbres en dierlijke geluiden.

In de beide experimenten, zuigelingen konden identificeren regels alleen wanneer zij worden blootgesteld aan spraak-sequenties (versus niet-spraak-sequenties). Deze bevindingen zijn belangrijk, zegt Marcus, omdat "de essentie van taal is het leren van regels, en deze resultaten suggereren dat jonge baby's zijn speciaal bereid zijn te leren van deze regels uit toespraak.

In het derde experiment, de onderzoekers ontdekten dat een ander intrigerend resultaat: Baby's hebben kunnen generaliseren regels in toespraak tot sequenties van niet-spraak geluiden, ook al konden ze niet rechtstreeks leren regels uit de niet-spraak-sequentie.

Baby's werden vervolgens opnieuw vertrouwd met de gestructureerde sequenties van meningsuiting en vervolgens getest op hun vermogen om te discrimineren diezelfde structuren in beltonen, timbres, en dierlijke geluiden. Baby's die de blootstelling aan gestructureerde sequenties van meningsuiting in staat waren te herkennen dezelfde structuren in het nonlinguistic stimuli. Hieruit blijkt, volgens Marcus, dat "zuigelingen" drive te begrijpen die ten grondslag liggen aan de abstracte patronen toespraak moet veel sterker dan hun trek naar het begrijpen van abstractie in andere domeinen "

"Zuigelingen mei analyseren toespraak dieper dan andere signalen want het is inherent in staat van het dragen van betekenis heeft, of omdat zij een aantal beren die nog niet geïdentificeerd akoestische eigenschap dat vestigt de aandacht van de regel-inductie systeem" schrijft Marcus.

"Ongeacht, vanaf de geboorte, baby's liever luisteren naar toespraak," gaat hij verder, "en de intrigerende patronen hebben we waargenomen in de regel leren en de transfer was in zekere zin worden gezien in het verlengde van deze eerste, diepgaande interesse in spraak."

Bron: APS

Full "Baby Regel Learning Gesteund door Speech"-rapport bijgevoegd.