De ongerijmdheid van het bestaan en de vernietiging zelf dient aan ten grondslag liggen aan alle andere paradoxen. Zoals verschijnselen, de paradoxale vallen buiten het ken van degene wiens perceptie is gedefinieerd als binnen of gesteund door het medium waar de paradoxale veren.
Het is pas na het verwijderen van een van de perceptieve zin van het medium dat men zou kunnen denken dat de paradoxale anders - niet als de wederkerigheid van het wederzijds exclusief, of vorm van een onmogelijke figuur en grond. In plaats daarvan vindt men nieuwe wegen die spontaan uit de paradox en wanneer genomen in het licht van deze nieuwe gepercipieerde grond, de paradox smelt, net als de illusie van een oase als een dichterbij. Een terugkeer van een van de perceptie op het oorspronkelijke medium en de paradox rendementen. Een paar stappen terug en zo denkt de luchtspiegeling.
De ongerijmdheid van het bestaan en de vernietiging is de bron van waaruit alle paradox voorjaar. En toch, slechts een perspectief moet verandering in het manifest of het verwijderen van de paradox.
(Nog geen beoordelingen) 
Laden ... 
Gekopieerde in afwachting van toestemming van: http://mindis.com/CONTENT/Dogen&MU.htm
Het karakter "MU" kan worden vertaald als "nog niet", "zonder", "zonder", "gebrek aan", "gebrek".
In dit fragment, Dogen verkent diverse lagen van de beroemde zin van meningsuiting, geregistreerd als een dialoog tussen Master Joshu en een van zijn studenten.
Een monnik vraagt Groot-Master Shinsai van Joshu,
"Heeft zelfs een hond hebben de Boeddha-natuur of niet? ?
We moeten verduidelijking van de betekenis van deze vraag.
"Een hond is een hond. De vraag is niet afvragen of de Boeddha-natuur kan of niet kan bestaan bij de hond, maar vraagt zich af of zelfs een ijzeren man leert de waarheid. Om te gebeuren op een dergelijk vergif hand kan een zaak voor grote spijt, en terzelfder tijd het tafereel herinnert aan de vergadering, na dertig jaar met de helft van een heilig persoon.
Joshu zegt: "Het is zonder.? (MU)
Wanneer horen we deze uitdrukking, zijn er concrete paden die door om het te leren: het "organisme zonder? waarmee de Boeddha-natuur beschrijft zichzelf kan worden uitgedrukt als volgt uit; de "niet met" beschrijft de hond zelf kan worden uitgedrukt als deze, en "er is niets," als exclaimed door een toeschouwer, kan worden uitgedrukt als deze. Er kunnen zich een dag waarop dit "en zonder" wordt slechts het slijpen van een steenworp afstand.
De monnik zegt: "Alle levende wezens hebben absoluut de Boeddha-natuur. Waarom is de hond zonder? "De bedoeling hier is als volgt:" Als alle levende wezens nog niet bestond, dan is de Boeddha-natuur niet zou bestaan, en de hond zou niet bestaan. Hoe zit dit punt? Waarom zou de hond van de Boeddha-natuur afhankelijk zijn van 'niet-bestaan?.? "
Joshu zegt: "Omdat het karmische bewustzijn.?
De bedoeling van deze uitdrukking is dat zelfs al is de reden dat het bestaat is karmische bewustzijn en bewustzijn te hebben karmische is de reden dat het bestaat, is de hond zonder iets, en de Boeddha-natuur is, zonder iets. Karmische bewustzijn nooit intellectueel begrijpt wat de hond is, dus hoe kan de hond aan de Boeddha-natuur? Of we het weggooien van dualiteit of het nemen van beide kanten, de staat is slechts de constante werking van karmische bewustzijn.
Een monnik Joshu vraagt, "Is de Boeddha? Aard bestaan zelfs in een hond of niet?"
Deze vraag kan worden toegeschreven aan het feit dat deze monnik in staat is om zich te verweren Joshu. Zo, beweringen en vragen over de Boeddha-natuur zijn de alledaagse thee en maaltijden van boeddhistische aartsvaders.
Joshu zegt: "Het bestaat."
De situatie van deze "Het bestaat" is dan "bestaan" van het scholingsniveau en de commentaar onderwijsgevenden wilt, en daarna de dogmatische "bestaan" van het Bestaan School. We moeten in beweging te komen en te leren van de Boeddha's bestaan. De Boeddha's bestaan is Joshu's "Er bestaat." Joshu's "het bestaat" is "de hond bestaat," en "de hond bestaat" is "de Boeddha-natuur bestaat."
De monnik zegt: "Het bestaat al? Vervolgens waarom is het onder dwang voer deze concrete zak van de huid?"
Deze monnik van de expressie van de waarheid vormt de vraag of het bestaan aanwezig is, al is het verleden bestaan, of dat zij reeds bestaan, en hoewel Bestaan al lijkt op de andere "bestaan" Bestaan al duidelijk alleen staat. Is er sprake moet reeds van kracht zijn weg in? Of maakt Bestaan al niet nodig om zijn weg in? De actie van gedwongen om deze concrete zak van de huid geen recht doet aan stationair achteloos overweging.
Joshu zegt? Omdat het bewust verbindt een opzettelijke schending?