Εμφάνιση της συνεταιριστικής εταιρείας

Συνεργασία, παρά το γεγονός ότι θεωρείται τώρα η τρίτη δύναμη της εξέλιξης, ακριβώς πίσω από μετάλλαξη και τη φυσική επιλογή, είναι δύσκολο να εξηγηθεί στο πλαίσιο μιας εξελικτικής διαδικασίας που βασίζεται στον ανταγωνισμό μεταξύ των ατόμων και εγωιστική συμπεριφορά. Αλλά αυτό το παζλ, που έχει στοιχειώσει τους επιστήμονες εδώ και δεκαετίες, είναι τώρα λίγο πιο κοντά για να επιλυθούν.

Το έργο, από επιστήμονες στην Πορτογαλία και το Βέλγιο, αποκαλύπτει ότι ένα increasing range των συμπεριφορών μεταξύ της individuals του ενός πληθυσμού οδηγεί to συνεργασία, υποστηρίζοντας την ιδέα that δημοκρατίας - όπου τα άτομα είναι ελεύθερα να ενεργούν as they wish - είναι στην πραγματικότητα το path for better κοινωνιών. Jorge Pacheco ένας από τους συγγραφείς της μελέτης αναφέρει: «Τα αποτελέσματα υποστηρίζουν την ιδέα ότι οι διαφορές συμπεριφοράς, σε μεγάλη κλίμακα, είναι καθοριστικής σημασίας στη διαμόρφωση μας ως η πιο εξελιγμένα μηχανήματα συνεργασία σε αυτόν τον πλανήτη αυτό που είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον, καθώς έρχεται σε αντίθεση με ορισμένες κοινωνικές και πολιτικά δόγματα - όπως μαοϊσμού και του σταλινισμού - οι οποίες, μερικές φορές με μάλλον δυσάρεστα αποτελέσματα, προσπάθησαν να επιβάλουν μειωμένο συμπεριφοράς ποικιλομορφία, υποτίθεται, με στόχο τη βελτίωση της κοινωνίας. "

Ο Richard Dawkins ποτέ δεν κουράζεται από υπενθυμίζοντάς μας ότι η εξέλιξη αυτή βασίζεται στην επιβίωση του ισχυρότερου και ο εγωισμός. Κάθε κύτταρο, κάθε ζωντανό πράγμα που έχει ως στόχο να προωθήσει τη δική του επιβίωση, ενδεχομένως εις βάρος του ό, τι άλλο. Ακόμα, η συνεργασία είναι πάρα πολύ ζωντανή, και περισσότερο, είναι ευρέως διαδεδομένη, που βρέθηκαν σε ένα πλήθος των έμβιων όντων από τα κύτταρα ενός οργανισμού, πολυκύτταρους στα έντομα και των ανθρώπων φυσικά - το "μεγάλο συνεργάτες». Μερικά παραδείγματα είναι εύκολο να καταλάβει, όπως και οι μεταξύ των μελών της οικογένειας, αλλά αυτά δεν αρκούν για να εξηγήσουν πώς ένα φαινομενικά μειονεκτική συμπεριφορά είναι, ωστόσο, τόσο κοινές.

Το κλειδί, όπως φαίνεται, βρίσκεται σε ειδικές συνθήκες υπό τις οποίες συνεργάτες γίνονται τα άτομα με υψηλότερο fitness, επιτρέποντας την επέκτασή τους στο εσωτερικό της πληθυσμούς. Πολύ λίγα παραδείγματα έχουν βρεθεί μέχρι στιγμής, ωστόσο, και η απλή παρατήρηση των βιολογικών διεργασιών δεν φαίνεται να είναι σε θέση να παρέχουν πολλές περισσότερες απαντήσεις. Μια εναλλακτική λύση είναι η χρήση μαθηματικών μοντέλων για να αναζητήσουν εκείνες τις συνθήκες που επιτρέπουν συνεργάτες να ευδοκιμήσουν.

Με αυτό κατά νου S. Van Segbroeck, JM Pacheco και οι συνεργάτες του από το Πανεπιστήμιο της Λισαβόνας, της Πορτογαλίας και του Vrije Universiteit Brussel και το Universite Libre de Bruxelles του Βελγίου ανέπτυξε μια τεχνητή κοινωνία, όπου οι πολίτες συμμετέχουν σε ένα μαθηματικό παιχνίδι που ονομάζεται το δίλημμα της "φυλακισμένων "(ή PD). Σε PD άτομα αλληλεπιδρούν με την επιλογή των συνεργαζόμενων ή αποκάλυψη (δεν συνεργάζονται) και ενώ συνεργάτες παρέχει όφελος στους συνεργάτες τους (και να καταβάλλουν το κόστος για αυτό) λιποτάκτες, όχι μόνο δεν κοστίζει, αλλά και rip τα οφέλη που έδωσε η συνεργάτες. Στην βασική έκδοση του Π.Δ. λιποτάκτες "κερδίσει" και τους συνεργάτες σταδιακά εξαφανίζονται. Αλλά πρόσφατα διαπιστώθηκε ότι προσαρμοστικές κοινωνικά δίκτυα - όπως και τους ανθρώπινους πληθυσμούς, όπου τα άτομα αλλάξουν τη συμπεριφορά όλη την ώρα κάνοντας νέες γνωριμίες και το σπάσιμο άλλων, τη συνεχή διαμόρφωση και αναδιαμόρφωση της κοινωνικής δομής του δικτύου - με την υποστήριξη της συνεργασίας. Αυτό οδήγησε Pacheco και τους συναδέλφους μου να ρωτήσω εάν ειδικές συμπεριφοράς ποικιλία σε αυτό το δυναμικό κόσμο θα μπορούσε να συνδέεται με τους συνεργάτες εμφάνιση.

Για να δοθεί απάντηση ότι προσάρμοσαν PD για να ληφθούν υπόψη οι προσαρμοστικές κοινωνική δυναμική των ανθρώπινων πληθυσμών, ενώ εισάγει επίσης τη συμπεριφορά της πολυμορφίας για να ελέγξετε εάν αυτό το τελευταίο παράμετρο επηρεάζεται η βιωσιμότητα (και κατά συνέπεια η εμφάνιση) του συνεργάτες. Ως παράδειγμα της μεταβλητότητας συμπεριφορά που αναλύονται πιστότητα εταίρο. Στην πραγματικότητα, όταν μια κοινωνική σύνδεση, είναι γρήγορα αξιολογηθούν και, αν ασύμφορη - όπως όταν ένας από τους εταίρους είναι ένας αποστάτης - είναι σπασμένα, αλλά ενώ ορισμένοι δυσαρεστημένες άτομα προσπαθούν να σπάσουν επαφή (ελάττωμα) πολύ γρήγορα, ενώ άλλοι λαμβάνουν πολύ περισσότερο, και είναι αυτό το «χρονικό διάστημα που απαιτείται ελάττωμα ανεπιθύμητων δεσμών" που Pacheco και οι συνάδελφοί χρησιμοποιηθεί ως παράδειγμα της μεταβλητότητας του συμπεριφορά να ψάξουν για εμφάνιση συνεργασίας.

Η ομάδα ξεκίνησε από την εξέταση μιας κατάστασης όπου μόνο δύο διάλυση ταχύτητες υπήρχε - γρήγορη και αργή - με τον πληθυσμό, ως αποτέλεσμα, που αποτελείται από γρήγορες και αργές λιποτάκτες - αντίστοιχα FD και SD - και γρήγορη και αργή συνεργάτες (FC και SC ) όλα τα ανάλογα πόσο καιρό τα άτομα που πήρε για να σπάσει τους δεσμούς ανεπιθύμητα (αν και ο χρόνος της σύνδεσης εξαρτάται από δύο εταίρους). Σε αυτήν την κατάσταση βρήκαν ότι η πλειοψηφία του πληθυσμού μετατρέπεται σε SD, διότι αυτά θα είναι αυτοί με τα υψηλότερα κέρδη / υψηλότερο γυμναστήριο, όπως οι αλληλεπιδράσεις τους με τους συνεργάτες θα διαρκούν περισσότερο Κατά τον ίδιο τρόπο, οι περισσότερες από τις λίγες cooperators επιζών θα είναι FC since τους είναι αυτοί, μεταξύ των συνεργατών, που χάνει λιγότερο, καθώς ξοδεύουν λιγότερο χρόνο που αλληλεπιδρούν με λιποτάκτες. Έτσι, σε αυτό το παράδειγμα, και πάλι, το μοντέλο προβλέπει ότι λιποτάκτες θα είναι αυτοί που κυριαρχεί στον πληθυσμό.

Στη συνέχεια, οι ερευνητές αύξησαν τον αριθμό των πιθανών ταχυτήτων αποκάλυψη σε μια σχεδόν συνεχή αξιών μεταξύ γρήγορου και αργού, και, προς έκπληξή τους, πολλοί Cs είναι πλέον σε θέση να επιβιώνουν και να αναπτύσσονται ακόμη και στον πληθυσμό. Ο λόγος γι 'αυτό έγκειται στο γεγονός ότι πολλοί περισσότεροι τύποι λιποτάκτες, και όχι μόνο SD, είναι σε θέση να επιβιώσουν, καθώς και τα πιο γρήγορα Ds θα παράσχει μια καταπακτή διαφυγής για τους συνεργάτες, τα οποία, ως επί το πλείστον με την αλληλεπίδραση με τους συνεργάτες και κατά προτίμηση με την ταχύτερη λιποτάκτες , τώρα διαχειρίζεται, όχι μόνο να επιβιώσει αλλά και να κυριαρχήσουν στον πληθυσμό. Τόσο σε αυτήν την περίπτωση συνεργάτες ευημερούν και «εισβάλλουν» στον πληθυσμό.

Van Segbroeck, Pacheco και το μοντέλο συναδέλφων »αποκαλύπτει ότι οι πληθυσμοί κατά την οποία τα άτομα εμφανίζουν μεγαλύτερη ποικιλομορφία κατά τον χειρισμό των κοινωνικών επαφών τους καταλήγουν να είναι πολύ πιο συνεργάσιμη, από εκείνες όπου δεν υπάρχουν τέτοιοι ποικιλομορφία υπάρχει. Αυτό είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον, αν λάβουμε υπόψη ότι τα άτομα συμπεριφέρονται πάντοτε σύμφωνα με τις δικές στενόμυαλες τις προτιμήσεις τους και ακόμη, παρά τα ανωτέρω, ανθίζει συνεργασία.

Υπάρχουν αρκετές ενδιαφέρουσες πτυχές σε αυτό το έργο, και όχι το λιγότερο επειδή βοηθά να κατανοήσουμε καλύτερα την εμφάνιση της συνεργασίας, μια κρίσιμη δύναμη για τη βελτίωση των ανθρώπινων κοινωνιών. Αλλά όπως Pacheco λέει: «Τα αποτελέσματα είναι ακόμα πιο συναρπαστικό, αν λάβουμε υπόψη ότι η διαφορετικότητα στην ατομική συμπεριφορά είναι με βάση αυτό το αποτέλεσμα. Ως εκ τούτου, αναμένουμε ότι οι κοινωνίες στις οποίες τα άτομα είναι ελεύθερα να εκφράσουν τις εγγενείς διαφορές τους θα είναι πιο συνεργάσιμη από εκείνες στις οποίες τα άτομα είναι υποχρεωμένοι να παρουσιάζουν παρόμοια συμπεριφορά. Φυσικά, για να προεκτείνουν από ένα τόσο απλό μοντέλο σε πολύπλοκες ανθρώπινες κοινωνίες είναι τόσο παράλογη και αναπόφευκτη. Από αυτή την άποψη, μπορούμε να δημοκρατίες αντίθεση με δικτατορίες, της θρησκευτικής ελευθερίας με τη θρησκευτική κατήχηση, και ούτω καθεξής. "

Μια άλλη σημαντική πτυχή της έρευνας είναι η ευελιξία του μοντέλου που αναπτύχθηκε από την ομάδα των ερευνητών που μπορεί τώρα να χρησιμοποιηθεί για να απαντήσει σε άλλες ερωτήσεις, όπως Pacheco εξηγεί: ένα μεγάλο παράδειγμα είναι οι επιδημίες. Υπάρχει η δυναμική διαδικασία μεταξύ των ατόμων είναι η μεταδοτικότητα της κρίσης οφείλεται σε βιολογικούς ιό, και το μοντέλο επιτρέπει τώρα να καθορίσουν τον τρόπο την εξέλιξη του αριθμού των μολυσμένων ατόμων στην κοινότητα επηρεάζει και επηρεάζεται από τη δυναμική του δικτύου που υποστηρίζει τα άτομα.